آفرین! زنده باد پدر موسیقی تلفیقی ایرانی: محسن نامجوی کویر. ببینید بچه! چرا ما ایرانی ها وقتی می بینیم که یک هموطن موفق است و کار نویی انجام داد می خواهیم با عقده کارشو زیر سوال ببریم؟هان؟!!!
کار خوبیست. در قیاس با کارهای قبلی ایشان اشعار خوبی انتخاب شده اند که نقطه قوت اصلی این کار است. ضمن اینکه از حق نباید گذشت که ایشان سبک جدیدی را ابداع نموده اند که پذیرش آن کاملا سلیقه ای است. اما به هر حال از تقلید پرهیز کرده اند.