با اینکه می گریزم از آغوشِ گرمت ، اما پناهی جز تو و دستات ندارم تنهایی تقدیرم شده اما میدونم ، تنها کنار تو میشه طاقت بیارم من تو خودم موندم ولی تو باورم کن ، حتی اگه زبان تو برام غریبست حتی اگه یخ زده خورشید نگاهم ، با تو شبیه آینه ام شفاف و یک دست اسم منو از ته دل صدا بزن باز ، حتی اگه جوابی از من نشنیدی داره جوونه میزنه دستای خالیه من ، نگو که از شکفتنه من نا امیدی
وقتی که دنیا تنهام میذاره تو درکن کن ، تو درکم کن وقتی که چشمام بارون میباره تو درکم کن ، تو
جهان داره پیشِ چشمام دائم میچرخه ، پرهای پروازم به جایی گیر کرده من اهل آبی های دور و غرقه نورم ، اما یکی پای منو زنجیر کرده درکم کن و همباله این تنهاترین باش ، تا اوجِ پرواز منو خودت ببینی من میرسم به لحظه های خوب شادی ، اگه تو هم کنار تنهاییم بشینی
وقتی که دنیا تنهام میذاره تو درکن کن ، تو درکم کن وقتی که چشمام بارون میباره تو درکم کن ، تو وقتی که دنیا تنهام میذاره تو درکن کن ، تو درکم کن وقتی که چشمام بارون میباره تو درکم کن ، تو